Een sluier in de moderne buikdans is een licht geweven stuk stof van ongeveer 2,25 x 
Orientalisme
Meerdere danseressen aan het begin van de twintigste eeuw gebruikten de sluier tijdens dans optredens gebaseerd op het orientalisme, zoals Mata Hari. Danseressen als Loi Fuller en Kate Vaughan gebruikten zeer wijde rokken en doeken om een dramatisch optreden neer te zetten. Ook fotografen waren gefascineerd door het beeld van vrouwen met sluiers en produceerden talloze postkaarten waarop vrouwen poseren met een doek in hun handen. Deze beelden waren vooral bedoeld entertainment en om een dramatisch beeld neer te zetten. Vaak waren de dames op deze foto’s schaars gekleed en hadden de poses weinig met buikdansen te maken.
Sluierdansen: Oriëntaals of niet?
Eén van de eerste buikdanseressen die een sluier gebruikte was Samia Gamal. Het verhaal gaat dat zij van haar dansleraar een doek moest vasthouden tijdens het dansen om haar armen te verbeteren. Toen zij op een avond de doek mee het podium op nam tijdens het optreden reageerde het publiek positief. De meeste Egyptische danseressen gebruikten de sluier daarna als attribuut bij binnenkomst, waarna de sluier snel in een hoek verdween en de danseres zich kon richten op het dansen. Er werden weinig bewegingen met de sluier gemaakt, de doek zweefde achter de danseres aan en dat was het. In Turkije werd de sluier meer gebruikt dan in Egypte maar ook daar was het een bijkomstigheid naast het buikdansen, geen vast onderdeel van een optreden.
Westers publiek werd gefascineerd door de sluier: vooral op het podium zag sluier dansen er erg mooi uit. Tegenwoordig wordt de sluier gezien als een basisattribuut van de oriëntaalse dans, omdat Westerse danseressen het veelvuldig gebruiken tijdens optredens en door de jaren heen nieuwe trucjes en bewegingen bedachten. Vooral Amerikaanse danseressen wisten de sluier optimaal te gebruiken in hun routine. Zie hiervoor ook het artikel over de Amerikaanse Stijl. Bij een optreden dansen buikdanseressen een kwartier tot een half uur: gebruik van de sluier is een eenvoudige manier om afwisseling aan te brengen. De sluier is nu een vast onderdeel van moderne Westerse buikdans en wordt vaak gebruikt tijdens lessen en optredens.
Variatie
Je kunt heel erg veel verschillende dingen doen met sluiers. Vaak gebruiken danseressen de sluier tijdens een rustig muziekstuk om dramatische bewegingen te maken, of op een snel intro stukje in de muziek om draaien en snelle bewegingen te maken. Om een voorbeeld te geven van de variaties kun je denken aan:
- draperen
- gebruiken als omlijsting voor beweging
- laten zweven
- draaien worden er dramatischer door
- de sluier dubbelvouwen en gedraaid in de handen houden als een soort stok
Naast de bewegingen die je met een sluier kunt maken, is er ook een grote verscheidenheid aan sluiers te vinden. De stof waarvan een sluier gemaakt wordt is zeer belangrijk omdat het bepaald hoe gemakkelijk de sluier te manipuleren is. Soepele stoffen zoals chiffon en voile werken het beste, synthetisch of gemaakt van zijde. Als je een sluier alleen wilt gebruiken voor extra effect bij binnenkomst kun je ook het stuggere, glimmende organza proberen. De rand van de sluier kan afgewerkt worden met band, kralen en pailletten, paillettenband of een eenvoudige rolzoom. De omvang van de sluier verschilt per persoon omdat deze afhankelijk is van de lengte, de stof en persoonlijke voorkeur. Meestal zijn ze tussen de 2.25-
Wil je zelf een sluier maken, dan kun je de genoemde stoffen op de markt vinden of bij stoffenwinkels. Bijvoorbeeld bij deze stoffenwinkel, die voile aanprijst als uitstekend geschikt voor buikdans sluiers. Ik heb geen ervaring met deze webwinkel of de stoffen die zij verkopen. In dit artikel elders op deze website lees je hoe je een rechthoekige sluier maakt.
Bronnen
The veil and oriental dance – Shira.net
The Bellydance Book -Tazz richards
Reader Verdiepings Cursus 2005-2007
